Nerwy mnie ostatnio wzięły. Na nas ludzi. Czasem sobie myślę, że ten nasz gatunek, to gdzieś najniżej w tej hierarchii powinien być. Kurcze no. Prymityw. Uogólniam oczywiście. Ale temat tak poważny, że aż sam się prosi o przelanie na papier. Czytaj dalej →

Mało mnie ostatnio. I to nie dlatego, że nie mam czasu na pisanie. Ciężko mi tak jakoś ostatnio sensownego coś sklecić. Twórczy zastój, czy jak to się nazywa? Mój Marynarz w domu, ja lelochowa dziewczyna, i nasz Janek Rozbójnik na głowę wejść próbuje. U mnie w pracy zmiany. Na inne stanowisko przeszłam, więc się uczę nowości. I nasza codzienność. Której tak nam brakowało. We trójkę. Wszystkie te wspólne chwile takie upragnione. Nawet to wspólne nicnierobienie. Uwielbiam, bo razem. Czytaj dalej →

Tata. Bardzo łatwe słowo do wypowiedzenia. Może to dlatego Jaś tak szybko je opanował- ku mojej uciesze:) To był drugi raz kiedy wyjechałem do pracy gdy on był już z nami. Czy łatwiej? Nie za bardzo… Czytaj dalej →