Plan był taki. Kończę studia. I wyjeżdżam. Kartki z dżungli będę słać. Lecz życie inny dla mnie plan pisało. I całe szczęście. Zawsze powtarzam. Że, gdy się na siłę szuka miłości. To się jej nigdzie nie znajduje. Cichutko siedzi gdzieś głęboko schowana. Nie ma jej nigdzie. Bo miłość przychodzi, kiedy jej się rzewnie podoba. Niespodziewanie. I w najmniej oczekiwanym momencie. To jest w  tym wszystkim takie fajne. Choć to w sumie nieadekwatne słowo. To piękne jest. Tak było i tym razem. Gdyby ktoś mi wcześniej powiedział. Że w tamtym konkretnym czasie poznam miłość swojego życia. Nie uwierzyłabym… Czytaj dalej →

Czasów tych nie pamiętam. Pamiętam jednak jak mama opowiadała. Mówiła, że kiedyś za towary ,,luksusowe” płaciło się dolarami w Pewexie. Gdy się urodziłam, nie było pampersów. Mleko modyfikowane kosztowało tyle co butelka dobrego whiskey. Miałam taki kożuch na zimę. Z Rosji ktoś z rodziny przywiózł. Nie lubiłam go. A teraz z chęcią bym nosiła. Miałam lalkę Barbie sprowadzoną z Francji. I dwa kucyki Pony, za które mama oddała najlepszą biżuterię. A dziś… Czytaj dalej →

By być marynarzem trzeba mieć jaja. Powiedzmy sobie szczerze. A te nie każdy facet ma. Wydawać by się mogło. Że praca marynarza to jedna wielkie sielanka. Dla jednych to  słońce, lazurowa woda, szum fal, rejsy dookoła świata. Dla innych słońce, wino, śpiew. Jeszcze dla innych słońce, zimne piwko, dziewczyny w porcie. Nic bardziej mylnego. To ciężka praca. Z dala od domu. Harówka w pocie czoła. Po dziesięć, dwanaście godzin. To często sztormowe, nieprzespane noce. Tęsknota. Brak kontaktu z najbliższymi. Stres. Presja. Obce kraje. Obcy ludzie. Obce kultury. Inny, często ciężki klimat. Nie taki ten zawód kolorowy jak go malują. Czytaj dalej →