No i nadszedł ten moment. Którego tak się obawiałam. Dopadło nas. Choróbsko. Szkaradne takie. Paskudny kaszel. Wstrętne katarzysko. I moja głowa. Pełna obaw. Trapiących myśli. Czy mu się nie pogorszy? Czy lekarstwo pomoże? Jak mu ulżyć? Jak sprawić, by mu lepiej było? Dlaczego mnie to nie dopadło? Czytaj dalej →

Tak?  No, dobrze to dzwonię. Zostaniesz z nim mamo? Trzy godziny i będziemy z powrotem. Jej dwa razy nie mów. Świata poza nim nie widzi. Tata mój zresztą też. I siostra. Serca ich skradł, gdy tylko się urodził. Ale nie o tym. Czytaj dalej →

Ależ byłam dziś zła. W sumie to nawet nie na niego. Co on winien. Nie wyspałam się. I już. A że jemu  już o 1.00 w nocy do łóżka rodziców iść się zachciało, to co tam. Wzięłam. M. miał odłożyć do łóżeczka jak zaśnie. Zostaw, mówię. I tak został. Do rana. Mi ręka ścierpła. Biodra zdrętwiały. M. w krzyżu łupie. Kark go boli. Czytaj dalej →